Psikoterapi sadece “konuşmak” değildir;
sinir sistemi, duygular, beyin yapıları ve ilişkisel deneyimler üzerine kurulmuş bilimsel bir süreçtir.

Yaşadığımız duygular ve verdiğimiz tepkiler, yalnızca “mantıkla” açıklanmaz. Bedenimiz, geçmiş deneyimlerimizi hafızasında taşır. Özellikle çocukluk ve ergenlik dönemlerinde karşılanan ya da karşılanmayan duygusal ihtiyaçlar, yetişkinlikte nasıl ilişki kurduğumuzdan, kendimizi nasıl gördüğümüze kadar pek çok alanı şekillendirir.

Psikoterapi bu nedenle sadece düşünceleri değil;
• Sinir sisteminin uyarılma düzeyini,
• Duygusal hafızayı,
• Kişinin kendisiyle ve diğerleriyle ilişkilenme biçimini dikkate alır

Duygusal, düşünsel ya da davranışsal zorluk yaşayan herkes terapi sürecinden fayda görebilir.
Kaygı, depresyon, öfke, ilişki sorunları veya yaşam geçiş dönemleri buna örnektir.
Terapi, sadece “kriz” dönemlerinde değil, kendini daha iyi tanımak isteyen bireyler için de etkili bir destektir.

Terapi süresi kişiden kişiye değişir; sorunun niteliği, danışanın motivasyonu ve terapötik hedefler belirleyicidir.
Terapi süresi, danışanla birlikte belirlenen hedefler doğrultusunda düzenli olarak değerlendirilir.

Psikoterapi süreci etik kurallar ve gizlilik ilkesi çerçevesinde yürütülür.
Danışan tarafından paylaşılan hiçbir bilgi, açık rıza olmadan üçüncü kişilerle paylaşılmaz.
Yalnızca hayati risk veya yasal zorunluluk durumlarında ilgili mercilere bildirim yapılabilir.

Terapi, kişinin kendini, ilişkilerini ve yaşamını daha bilinçli bir şekilde değerlendirmesine yardımcı olur.
Duygusal denge artar, stresle baş etme becerileri güçlenir ve yaşam doyumu yükselir.
Değişim, sürecin sonunda değil; farkındalık kazandıkça kademeli olarak gerçekleşir.

Terapi süreci, güven, gizlilik ve karşılıklı iş birliği temeline dayanır.
Görüşmeler, danışanın ihtiyaç ve hedeflerine göre planlanır.
Sürece açık olmak ve düzenli katılım sağlamak, terapiden alınan verimi artırır.